Ελληνικά

Dutch English Deutsch Français ItalianoΕλληνικά Polski Русский Español

Πυθαγόρειο Ινστιτούτο Φιλοσοφικών Ερευνών για την Αθανασία του Ανθρώπου

H ανάπτυξη του ανθρώπου βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τα βασίλεια των ζώων, των φυτών και των ορυκτών, μιας και αυτός τους επιβάλλει να αναπτύσσονται με αφύσικο τρόπο. Για παράδειγμα, σε πολλές περιπτώσεις, ο άνθρωπος αύξησε την γονιμότητα κάποιων φυτών και δημιούργησε ζώα που, από την οπτική γωνία της φύσης, μοιάζουν αποκρουστικά. Η δυσανάλογη ανάπτυξη των γειτονικών του βασιλείων σταμάτησε την ανάπτυξη αυτού καθ’ αυτού του ανθρώπου. Ως αποτέλεσμα, αυτός απέκτησε ανάλογα χαρακτηριστικά κι έγινε ο ίδιος ζώο, φυτό και ορυκτό. Έτσι, πλέον, η συμπεριφορά του καθορίζεται από την ανάγκη του να υπηρετεί τα υπόλοιπα βασίλεια. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος πρέπει να “μεγαλώνει καλά”. Αυτό σημαίνει, ότι αυτό που είναι κανόνας για τα φυτά, τώρα έγινε ιδιότητα του ανθρώπου. Εισέβαλλε στην νοοτροπία του και εκφράζεται στον αγώνα του για πρόοδο, οικονομική μεγέθυνση, κ.ο.κ.

Όλα τα περιβάλλοντα βασίλεια θεωρούνται πόροι, οι οποίοι είναι εξ ορισμού πεπερασμένοι. Ενώ τα όρια των πόρων δεν είχαν γίνει ακόμη ορατά, η ανθρωπότητα αναπτυσσόταν εκτεταμένα. Σήμερα, ο άνθρωπος διαχείριζεται τη Γη συνολικά και ήδη νιώθει ότι οι φυσικοί πόροι πλησιάζουν στην πλήρη εξάντληση τους, γεγονός που δεν αφήνει περιθώρια για την παρασιτική ύπαρξή του.

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν σχέσεις με τους θεούς· θνητοί και αθάνατοι συνυπήρχαν. Αυτές οι σχέσεις περιόριζαν την αλόγιστη κατανάλωση και απέτρεπαν την συγχώνευση των ανθρώπων στα υπόλοιπα βασίλεια. Την εποχή εκείνη, υπήρχαν ζωντανοί θεοί, οι οποίοι όχι μόνο εμπλέκονταν με τους ανθρώπους, αλλά συντελούσαν, επίσης, και στη διατήρηση της ισορροπίας ανάμεσα σε όλα τα βασίλεια. Οι θεοί προστάτευαν τα βασίλεια από την λεηλασία και, χωρίς την συγκατάθεσή τους, ήταν αδύνατο να εισέλθει κάποιος σε ένα δάσος και, παραδείγματος χάρη, να κόψει ένα δέντρο. Η ιστορία του Προμηθέα μας υπενθυμίζει ακριβώς αυτό. Σταδιακά, οι θεοί εξωθήθηκαν μακρυά, και, τελικά, αυτό οδήγησε στην αθεΐα. Απουσία τιμωρίας, ο άνθρωπος επιδόθηκε στην άνευ ορίων λεηλασία των φυσικών πόρων. Ουσιαστικά, αυτή καθαυτή η έννοια των πόρων σαν αντίληψη σηματοδοτεί την ύπαρξη ενός άθεου βασιλείου.

Η ανακατασκευή των Ελλήνων θεών, έτσι ώστε να είναι σε ισορροπία με τον άνθρωπο, σημαίνει την εισαγωγή ύψιστης ηθικής και υπευθυνότητας για το σύνολο του πλανήτη, όχι μόνο για το σύνολο της ανθρωπότητας. Σημαίνει την οριοθέτηση της συμπεριφοράς του ανθρώπου, έτσι ώστε να περιοριστεί η ασταμάτητη αναπαραγωγή και ο καταναλωτισμός του. Έτσι, δημιουργείται η δυνατότητα εμφάνισης ενός νέου οικονομικού μοντέλου, το οποίο βασίζεται στην ορθή σχέση μεταξύ των βασιλείων και όπου, υπό εξέταση, είναι οι τάσεις, αντί για τα υπάρχοντα όρια που τείνουν να ξεπεραστούν.

Οι αρχαίοι Ελληνικοί μύθοι μόνο μερικά αντικατοπτρίζουν τις αληθινές σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και θεών. Αποτελούν περισσότερο μια ανάμνηση της καταστροφής της ισορροπίας ανάμεσα σε άνθρωπο και θεό. Είναι παραδείγματα αποτυχιών, διαστροφών, οι οποίες πιθανόν να ήταν υποχρεωτικές, ή αποτελούσαν αντίδραση σε συγκεκριμένα γεγονότα.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι μια σύγχρονη κατάσταση ισορροπίας θνητών και αθανάτων είναι εφικτή και προϋποθέτει τη συνύπαρξη όλων των εμπλεκόμενων βασιλείων. Συνθήκες σταθερότητας μπορεί να επιτευχθούν με το συντονισμό των ρυθμών ανάπτυξης των μερών που απαρτίζουν το σύνολο. Είναι αναγκαίο να εξισωθούν οι ευκαιρίες για όλα τα βασίλεια, έτσι ώστε τα υποανάπτυκτα να αναπτυχθούν και τα υπερανεπτυγμένα να απλουστευθούν.

Σκοπός του Πυθαγόρειου Ινστιτούτο Φιλοσοφικών Ερευνών για την Αθανασία του Ανθρώπου είναι η σύσταση ενό συμβουλίου ανθρώπων και θεών, οι οποίοι από κοινού θα οργανώσουν τον τρόπο ζωής στη Γη. Είναι πιθανό, ότι μια τέτοια προσέγγιση σε αυτή την ένωση θα δημιουργήσει την ανάγκη για την αλλαγή του ανθρώπου, μέχρι του σημείου της επανοργάνωσης των σχέσεων μεταξύ των οργάνων του σε επίπεδο φυσιολογίας.

Είναι φανερό ότι ο θάνατος αποτελεί μία ρυθμιστική αρχή για την ανάπτυξη των ζώων. Παρόλαυτα, ο σκοπός του ανθρώπου είναι να επινοήσει ένα τρόπο ζωής, που να επιτρέπει την ύπαρξη αλλαγών, χωρίς την ύπαρξη του θανάτου. Εν συντομία, ο μοναδικός και αποκλειστικός προορισμός και εσωτερική επιθυμία του ανθρώπου είναι η επίτευξη της αθανασίας.

Ο τρόπος να επιτευχθεί μια τέτοια κατάσταση είναι αμιγώς ανθρωπιστικός, και σε καμία περίπτωση, δια μέσου κοινωνικών και φυσικών επιστημών.

Επιπλέον, είναι απαραίτητο να επιτευχθεί πριν αγγίξουμε το κρίσιμο σημείο εξάντλησης των πόρων της Γης. Είμαστε πεπεισμένοι ότι αυτό το επίπεδο ήθους και ηθικής στο οποίο οι αρχαίοι Έλληνες συνεισέφεραν, μπορεί να εφαρμοστεί πριν προσεγγίσουμε αυτό το κρίσιμο σημείο. Υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτή η στιγμή πλησιάζει όλο και περισσότερο. Για παράδειγμα, παρουσιάστηκε η δυνατότητα μια μικρή ομάδα ειδικών να μπορεί να κατασκευάσει μια βόμβα που θα καταστρέψει ολόκληρο τον πλανήτη. Στις μέρες μας, ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τη Γη σαν ένα σύνολο και είναι ικανός να φανταστεί όλες τις συνιστώσες του σε ισορροπία.

Εμείς, όπως οι θεοί και οι άνθρωποι στην Αρχαία Έλλάδα, στοχεύουμε στη δημιουργία μιας σταθερής κατάστασης του κόσμου. Επιθυμούμε να εντοπίσουμε και να διευλευκάνουμε τα πραγματικά εμπόδια και να αντιμετωπίσουμε τις διάφορες ενστάσεις απέναντι στο εγχείρημά μας, ειδικά εκείνες που είναι παράλογα έντονες και μεροληπτικές και οι οποίες αντιπροσωπεύουν τα εγωιστικά συμφέροντα μερικών ομάδων. Όλες οι επιμέρους ενστάσεις έχουν την εξής ιδιαιτερότητα· είναι απαγορευμένο να συζητάμε για ή να αναφερόμαστε σε αυτές. Για παράδειγμα, θέματα όπως οι ανατομικές ιδιαιτερότητες, οι οικογενειακοί κώδικες μιας δεδομένης κουλτούρας, ή η συμπεριφορά προς τα παιδιά κτλ, αποτελούν “ταμπού.” Είναι οργανωμένες συμβολικά, έτσι ώστε να βασίζονται στο υποσυνείδητο και στο ανείπωτο. Για το λόγο αυτό, δεν μπορούμε να συγκεντρώσουμε στο Ινστιτούτο πρεσβευτές όμοιων ομάδων ανθρώπων. Συγκεντρώνουμε εκπροσώπους με διαφορετικές παρανοήσεις, προκειμένου να συζητήσουμε και να αποκαλύψουμε αυτές τις παρανοήσεις. Η πιο δύσκολη κατάσταση προκύπτει, όταν, στη βάση του ανείπωτου, εμφανίζεται ένα μυστικό που, αυτό καθ’ αυτό, γίνεται το θεμέλιο για τη δημιουργία συγκεκριμένων ομοιοτήτων.

Advertisements

4 thoughts on “Ελληνικά

  1. I am astonished!!! I did not know about your existence till a few minutes ago, when a friend posted something relevant on face-book and i google to learn more about you.
    I would like to visit your location and learn more about what “i already know, but i don’t know how i know!”
    Thank you
    Eleni

  2. Όταν λέτε “θεών” τι εννοείτε, αδελφοί;
    Διότι εμείς, ως ορθόδοξοι χριστιανοί, γνωρίζουμε πολύ καλά πώς επιτυγχάνεται η αθανασία του ανθρώπου: με την ένωσή του με τον Τριαδικό Θεό εν Χριστώ.
    Στην ένωση αυτή οδηγεί η κατά Χριστόν ζωή, που περιλαμβάνει όχι μόνο την τήρηση της εντολής της αγάπης, αλλά και την ένταξη στο πανανθρώπινο Σώμα Χριστού, την Εκκλησία, καθώς και τη βρώση και πόση του Σώματος και Αίματος του Χριστού, τη θεία Μετάληψη.
    Κατά καιρούς διάφοροι ερμηνεύουν ως συμβολισμούς και αλληγορίες όλα αυτά, όμως οι άγιοί μας, όπως ο Μέγας Βασίλειος (που αναφέρετε αλλού), πολλοί από τους οποίους έζησαν στον 20 αιώνα (και στη Ρωσία και την Ελλάδα και σε άλλες ορθόδοξες χώρες) έφτασαν στην κατάσταση της θέωσης εφαρμόζοντάς τα με τον απλό και παραδοσιακό τρόπο.
    Πολλοί από αυτόυς τους αγίους ήταν/είναι επιστήμονες και φιλόσοφοι, άλλοι είναι αγράμματοι, όμως ταπεινοί και σοφοί.
    Οι μετά το σωματικό θάνατο εμφανίσεις των αγίων επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές.
    Πέραν τούτου, θεωρίες και πόθοι περί αθανασίας, εκτός της Ορθόδοξης Εκκλησίας (που είναι η αρχαία Εκκλησία του Χριστού), υπάρχει κίνδυνος να απομακρύνουν τον άνθρωπο από τον πραγματικό δρόμο της αθανασίας, την εν Χριστώ αγιότητα.
    Εξυπακούεται ότι η αθανασία νοείται και ως αθανασία του σώματος του ανθρώπου (όχι μόνο της ψυχής), που θα αποκατασταθεί με την ανάσταση των νεκρών (Δευτέρα Παρουσία του Χριστού).
    Ολίγα περί τούτων:
    http://www.oodegr.com/oode/biblia/pateriki_theologia/perieh.htm
    Και:
    http://o-nekros.blogspot.gr/2011/07/theosis-st-silouan-and-elder-sophrony.html

    Σας ευχαριστώ,
    Με εκτίμηση και σεβασμό

    Θ.Ρ.

    • Σεβαστέ αδερφέ Θεόδωρη,

      “Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον .”
      Είτε πρόκειται για θεούς, άγιους, επιστήμονες ή φιλόσοφους, είτε πρόκειται για ανθρώπους ή άλλα όντα με τις ζωές και προσδοκίες τους, εκφράζουν το μεγαλείο και την ανεξερευνητότητα των τρόπων του Θεού, ο οποίος είναι όλα αυτά. Στα αρχαία χρόνια η θεοσοφία και η φιλοσοφία δεν ήταν χωριστά και εντός της Εκκλησίας υπήρχε η σχολή η οποία ασχολήθηκε με ερωτήσεις πώς να δοξάζεις τον θεό σε όλη την πολυμορφία του. Ο μέγας Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και πολύ άλλοι άγιοι, βέβαιος, ήταν αντιπρόσωποι αυτής της σχολής. Η γλώσσα ήταν φτιαγμένη συγκεκριμένη για την ομιλία για τον θεό και για ανώτερες έννοιες. Δυστυχώς, στο μεσαίωνα ο χριστιανισμός έσπασε σε διαφορετικούς κλάδους και αυτή η γλώσσα και αυτές οι παραδώσεις χάθηκαν.
      Οι αρχαίοι ήπαν “πίστευε και μην, έρευνα” και τώρα λένε “πίστευε και μην ερευνά”.
      Εμείς προσπαθούμε να αποκαθιστούμε τις παραδόσεις των αρχαίων φιλοσόφων και να συνεχίζουμε τον συλλογισμό. Θεωρούμε, ότι δεν είναι αρκετά μόνο να μάθουμε τα έργα του Μέγα Βασίλειος ή του Πυθαγόρα από τα βιβλία. Είμαστε σίγουροι ότι πρέπει να συνεχίζουμε τα έργα τους!
      Θεωρούμε ότι ερωτήσεις όπως η ποσότητα των θεών, οι σχέσεις τους με το ενιαίο θεό και μεταξύ τους, οι δρόμοι της αθανασίας είναι βασικές, βαθιές ερωτήσεις της φιλοσοφίαςμ και αυτές οι ερωτήσεις είναι δύσκολα να εκφράζουμε σε γραπτή μορφή σε εμαίλ.
      Πρέπει να αποκαθιστούμε την γλώσσα, η οποία θα είναι προορισμένη για την συζήτηση αυτών των θεμάτων. Για αυτό χρειάζεται προσωπική γνωριμία και χρόνο, ελεύθερο από καθημερινές περιπέτειες.
      Είμαστε σίγουρη ότι όχι μόνο εμείς απασχολούμαστε με αυτές τις ερωτήσεις, γιατί η ανθρωπότητα δεν έχει άλλο δρόμο εκτός την κατανόηση αυτών των βασικών ερωτήσεων.
      Με αγάπη και εκτίμηση,
      PIFEA

  3. Δεν κατάλαβα αν πιστεύετε ότι οι Έλληνες θεοί υπήρχαν πραγματικά ή ήταν πλάσματα της φαντασίας των αρχαίων Ελλήνων και αν χρειάζεται να τους ξανα-επινοήσουμε. Και αν οι Έλληνες θεοί υπήρχαν, τι συμβαίνει με τους Ινδούς θεούς, τους Σκύθες θεούς, τους Νορμανδούς θεούς κτλ.; Είναι οι ίδιοι με άλλα ονόματα; Είναι άλλοι που δρουν τοπικά; Γιατί να ασχολούμαστε μόνο με τους Έλληνες θεούς και όχι με τους άλλους; Και αν οι Έλληνες θεοί υπήρχαν για να επεμβαίνουν ρυθμιστικά με σκοπό τη διατήρηση της αρμονίας, γιατί βλέπουμε στους αρχαίους μύθους να είναι αναίτια και άδικα σκληροί με τους ανθρώπους, να απαγάγουν παιδιά για τη σεξουαλική τους ικανοποίηση/διαστροφή, κτλ.; Αναμένω τις απαντήσεις σας με εκτίμηση και πολύ ενδιαφέρον!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s